Steven De Jongh
Steven De Jongh
 Nieuws   Archief   Biografie   Palmares   Dagboek   Programma   Foto's   Media   Gastenboek   Links   Colofon 
Het profwielrennen is vogelvrij geworden
2007-06-08, 23:03
Willekeur in toepassing van zelfgemaakte regels vergroot de crisis in de wielersport

Ook in een periode zonder belangrijke wedstrijden is er wielernieuws genoeg. Politie-invallen, zelfmoordpoging en een afgenomen gele trui. In een sfeer van crisis is de wielersport de nuance ver voorbij.

Door onze redacteur Maarten Scholten


Nietsvermoedend fietste Quickstepwielrenner Steven de Jongh gisterochtend over de Zeelandbrug, met collega’s Maarten den Bakker en Michael Boogerd. Ontbeten, kop koffie, kus voor vrouw en kinderen, en om exact half tien vertrokken voor een stevige training. Just another day at the office.

Tegen elven begint De Jonghs mobiele telefoon onophoudelijk te rinkelen. In de media verschijnen op dat moment berichten over politie-invallen bij Quicksteprenners. „Steven de Jongh was niet bereikbaar voor commentaar”, staat op teletekst. De renner belt zelf met persbureau ANP om te melden dat hij van niets weet. Dan volgt een nerveus belrondje langs zijn ploeggenoten. Die ook al geen politie-agent hebben gezien.

Intussen wordt het beeld bepaald. „Er is een groot aantal dopingproducten gevonden en er zijn dertien personen meegenomen voor verhoor”, zegt woordvoerder Janssens van het parket in Kortrijk. Namen noemt hij niet. De zaak is aangezwengeld door de Belgische politicus Jean-Marie Dedecker, die de Quickstepploeg van manager Patrick Lefevere al sinds september in verband probeert te brengen met dope. Lefevere vermoedt intussen dat er een relatie is met de Belgische verkiezingen van komende zondag.

Later wordt duidelijk dat het vooral gaat om ex-renners van bedenkelijk allooi, die in de lagere regionen van de wielersport handelen in dope. Er is één verzorger van Quickstep verhoord, maar bij hem is niets gevonden. „Toch weet ik zeker dat er dertig of veertig profrenners bij de zaak betrokken zijn”, roept Dedecker, die er slecht voorstaat in de polls, op zoveel mogelijk televisiezenders. Zonder namen te noemen en zonder bewijs. Wat de senator wel bereikt: het NOS Sportjournaal berichtte gisteravond in een reportage over basketbal dat de dag werd gekenmerkt door „politie-invallen bij Quickstep.” Met een foto van een ploegauto om de foute suggestie te versterken.

Het profwielrennen is tegenwoordig vogelvrij en heeft dat grotendeels aan zichzelf te danken. Renners en ploegleiding besloten in de jaren negentig om gebruik te maken van het verboden wondermiddel epo, het bloeddopingmiddel dat bij controles niet kon worden opgespoord. Inmiddels zijn ze ingehaald door de tijd. Met alle affaires vandien, zoals onlangs de bekentenissen bij Telekom. Wie daar nog genuanceerd over probeert te praten, zoals afgelopen week toenmalig manager Walter Godefroot, wordt weggehoond.

De wielerbestuurders begonnen zelf wetten te maken. In 1997 werd de hematocrietcontrole ingevoerd, niet om epo te verbieden maar om renners te behoeden voor ongezond dik bloed. Waarschijnlijk een verstandig standpunt, dat echter niet werd gedeeld door justitie in een groot aantal landen. Met de Tour van 1998 (Festina) als begin van een reeks politie-invallen en dope-incidenten.

Tijd voor een nieuwe wet, dachten de leiders van de ProTourploegen. Ze voerden begin 2005 de ‘ethische code’ in. Iedereen die ook maar van dopegebruik werd verdacht, wachtte onmiddellijk een schorsing. Bewijs of niet, de uitgangspunten van de rechtsstaat deden er even niet toe. In mei 2006 vond de Spaanse justitie een lijst met sporters, die klant waren van bloeddopingarts Eufemiano Fuentes. Probleem: de renners werden genoemd bij codenaam, van wie de een makkelijker te achterhalen viel dan de ander. Dus werden Jan Ullrich en Ivan Basso ‘gepakt’ en vele anderen nog niet. Inmiddels ligt er vanuit Spanje, goed vertegenwoordigd op de lijst van Fuentes, een nieuw ’wetsvoorstel’: amnestie voor alle betrokken renners.

In Frankrijk besliste de Tourorganisatie gisteren op eigen houtje om Bjarne Riis uit de erelijst te schrappen. Of dat ook geldt voor groenetruidrager Erik Zabel, die onlangs eenmalig epogebruik in de Tour van 1996 toegaf, daarover is nog niet nagedacht. Dat kan nog een lege erelijst worden, als straks ook Jan Ullrich (1997) en Floyd Landis en wie weet Oscar Pereiro (beiden 2006) worden geschrapt. En zevenvoudig winnaar Lance Armstrong, zat daar niet ook een vlekje op?

In een dergelijke sfeer van willekeur vergroot elk wielernieuws de crisis in de sport. In een ziekenhuis in Milaan herstelt de Belgische renner Frank Vandenbroucke (32) sinds gisteren van een zelfmoordpoging. In de jaren negentig gold VDB als het grootste talent sinds Eddy Merckx. Dan: dope-affaires, echtscheiding, vriendin beschoten, zelfmoordpoging, comeback onder valse naam, blessures. Triest geval, zoals in elke beroepsgroep voorkomt. Maar in het profwielrennen direct verbonden aan Marco Pantani, zijn Italiaanse generatiegenoot die in 2004 zelfmoord pleegde. Of aan Ullrich, die nu in Duitsland lijdend voorwerp is in een nietsontziende dopingjacht. In de wielersport is geen ruimte meer voor nuance, alleen voor crisis.

(Bron: NRC.nl)
Nieuws
> Steven sportdirecteu...
> Statement Steven de ...
> Steven dit jaar niet...
> Steven bijna de best...
> Steven: 'Wedstrijden...
 
Dagboek
> Het zit er op..
> Stijve benen in laat...
> Verwachte massasprin...
 
Programma
 
Foto's
> Supportersavond Seba...
> Veldrit 'Move to Imp...
> Sluitingsprijs Putte...
Steven De Jongh