Steven De Jongh
Steven De Jongh
 Nieuws   Archief   Biografie   Palmares   Dagboek   Programma   Foto's   Media   Gastenboek   Links   Colofon 
’Het wordt een slagveld, door felle strijd’
2008-04-05, 11:54
Geert Langendorff
Met zijn ploegmaats van QuickStep moet Steven de Jongh (34) morgen onder hoogspanning publiekslieveling Tom Boonen aan zijn derde zege in Vlaanderens Mooiste helpen.


Gesprekken aan Vlaamse stamtafels spitsen zich toe op één prangende vraag. Kan Tom Boonen, de aas van het Belgische wielrennen, als eerste de meet passeren in Meerbeke? Bij ploeggenoot Steven de Jongh, een van diens voornaamste adjudanten, spookt dit zinnetje al veel langer door het hoofd. Als de kopman van QuickStep-Innergetic onverhoopt faalt, krijgt de rest van het team de zwarte piet toegespeeld.

„Wij zijn er om Tom zo goed mogelijk te ondersteunen”, vertelt de Noord-Hollander. „Dat legt extra druk op onze schouders. Als hij de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix niet wint, is zijn én ons voorjaar mislukt. Zo simpel ligt het. Althans in de ogen van de media en de fans. Dat levert logischerwijs veel spanning op. Maar wat geeft dat? Een renner die zondag zonder speciaal gevoel aan het vertrek verschijnt, is volgens mij niet goed bezig.”

De Jongh voorziet een zware editie. Het voorspelde noodweer, de lage temperaturen en de terugkeer van de illustere Koppenberg maken de race in zijn visie tot een ultieme krachtmeting. „Een finale zoals vorig jaar zit er niet in”, zegt hij. „De mensen hoeven niet te rekenen op een pak van veertig à vijftig renners die de laatste helling oprijden. Het wordt een slagveld, veroorzaakt door felle strijd en continue aanvallen. Wij zullen keihard moeten werken om Tom in de juiste positie te houden.”
Dit apocalyptische scenario brengt De Jongh niet van de wijs. Daarvoor loopt de inwoner van Essen, in de buurt van Antwerpen, te lang mee. „De Ronde van Vlaanderen is een van de lastigste klassiekers”, legt hij uit. „De kasseienhellingen, de wind, de afstand en het constante draaien en keren maken de wedstrijd enorm zwaar. Daarop moet je je minutieus voorbereiden. Sinds de Omloop Het Volk (eind februari, red.) kijk ik elke dag naar het parcours, verzamel geheugensteuntjes en zoek herkenningspunten.”

Kleinere koersen in de aanloop naar de wedstrijd maken hem nerveuzer. Daarin brengen acties van onbeduidende coureurs de gezondheid van meer talentrijke collega’s in gevaar. De Jongh hoeft niet diep in zijn geheugen te graven om een voorbeeld te geven. Tijdens de afgelopen week verreden Driedaagse van De Panne moest hij een aantal keer flink slikken bij het zien van halsbrekende toeren.

„Ik zag twee renners een fietspad opspringen, waarop een motor stond geparkeerd”, vertelt hij. „In een zinloze poging om van voren te komen. Beiden bleven haken achter het voertuig. Pats, op hun kloten. Een dag later probeerde iemand links van me hetzelfde, maar hij hield geen rekening met een borduur, zo’n hoge stoeprand. Krak. Hij nam een stuk of vijf man mee. Domme valpartijen noem ik dat.”

Morgen verwacht De Jongh minder onprofessioneel gedrag. Desondanks sluit hij gevaarlijke situaties niet uit. „Op bepaalde plekken moet je zorgen dat je vooraan zit”, doceert hij. „Wij kennen die punten, maar trucs uithalen blijft riskant. Op obstakels als rotondes en vluchtheuvels met lage betonnen randen ben je sowieso niet goed bedacht. Zeker als je midden in het peloton zit. Ik zie één remedie: ver vooruitkijken, je stuur goed vasthouden en opletten.”

De hectiek van morgen contrasteert sterk met de gemoedelijke sfeer bij QuickStep. onderhuidse wrevel, zo bezweert De Jongh, is er niet. „Als er eens iets misgaat, beleggen we een vergadering. Daarbij vallen harde woorden. Lang duren die gesprekken niet. Na wat gevloek en getier zijn eventuele misstanden uit de wereld. Zolang je elkaar maar recht in de ogen kan kijken. Waarover die gesprekken gaan? Soms verzwijgt een ploegmaat een verkoudheidje. Dan wil iedereen na een koers graag weten waarom hij zo weinig kopwerk deed.”

De Jongh, die onlangs Kuurne-Brussel-Kuurne op zijn naam schreef, ziet deze open verstandhouding als een pluspunt. Als morgen de hele wielerwereld over de schouders van zijn team meekijkt, moeten de renners volledig op elkaar kunnen vertrouwen. „Het is QuickStep tegen de rest van het peloton”, lacht hij. „Gelukkig rijdt Tom nu erg sterk.”

De druk om de Vlaming aan succes te helpen, werkt niet remmend. De Jongh wijst op vorig seizoen, waarin Boonen in de Tour de France de groene trui won. „Drie weken enorm gestress. Toch was de onderlinge sfeer perfect. Dat was mijn mooiste jaar als prof. En als het zondag misgaat? Dan krijgen wij de schuld. Nou en?”

(Bron: Trouw)
Nieuws
> Steven sportdirecteu...
> Statement Steven de ...
> Steven dit jaar niet...
> Steven bijna de best...
> Steven: 'Wedstrijden...
 
Dagboek
> Het zit er op..
> Stijve benen in laat...
> Verwachte massasprin...
 
Programma
 
Foto's
> Supportersavond Seba...
> Veldrit 'Move to Imp...
> Sluitingsprijs Putte...
Steven De Jongh